Założycielki

Matka Klara Dorota Wolff- inicjatorka Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety, ur. W 1805r w Prudniku na Opolszczyźnie, na chrzcie otrzymała imię Dorota. Po śmierci ojca wyjechała do Nysy, by ukończyć szkołę. Tutaj wstąpiła do III Zakonu św. Franciszka przyjmując tercjarskie imię Klara i przystąpiła do ofiarnej działalności charytatywnej. Zamierzała również wstąpić do zakonu, lecz nie została nigdzie przyjęta i nadal szukała woli Bożej. W czasie modlitwy doznała specjalnego natchnienia Bożego i zachęty, aby pielęgnować chorych pozostających we własnych mieszkaniach i tym sposobem „leczyć chore członki Chrystusowego Ciała”. Rozpoczęła więc ufnie swoje posłannictwo. W 1848r. została zmuszona by opuścić Nysę i udać się do Bystrzycy Kłodzkiej. W drodze do chorych uległa wypadkowi po czym zmarła 4 stycznia 1853 r.

Błogosławiona Maria Luiza Merkert- Pierwsza przełożoną generalną Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety. ur. 23 września 1817r. w Nysie. Miała starszą o kilka lat siostrę Matyldę. Kilka lat po jej narodzeniu Marii umarł jej ojciec, a w 1842r. również matka. Zrównoważeniem i oszczędnością Maria przezwyciężyła pierwsze trudności samodzielnego życia domowego, do czego niewątpliwie przygotowała ją zdrowa i na wskroś religijna atmosfera mieszczańskiego domu katolickiego, owiana chrześcijańskim duchem miłości Boga i bliżniego. W wieku 25 lat, 27 września 1842r. wraz z siostrą dołączyły do działalności Doroty Wolff, którą była bezpłatna opieka nad chorymi i pielęgnowanie ich w ich własnych domach.

Matka Matylda Merkert- ur. 27 kwietnia 1813r. w Nysie, była starszą siostrą Marii Merkert, która zgłosiła się jako tercjarka do Doroty Wolff celem pomagania jej w pracy nad chorymi. W swym usposobieniu wykazywała cichość, ogromną pobożność i pogodę ducha. Zmarła 8 maja 1846 roku w Prudniku na skutek infekcji podczas pielęgnacji chorych na Tyfus.

Matka Franciszka Werner- Druga przełożoną generalna Zgromadzenia. urodziła się w Nysie 3 grudnia 1817 roku.Jej rodzicami byli Franciszka Guteratz i Franciszek Werner. Odznaczała się zdolnościami wrodzonymi, w życiu okazała postawę zdecydowaną, kochała skromność i pobożność. Cechowała ją też wielka, nieograniczona ufność w Opatrzność Bożą, głęboka pokora i umiłowanie ubóstwa. Jej smierć 14 grudnia 1885 roku opłakiwało 700 sióstr na 99 placówkach.